pierwsze dni września

Lubię te pierwsze dni września. Początek tego miesiąca to zawsze dla mnie początek jesieni. Powietrze jest już inne, cudownie rześkie. To takie wytchnienie po gorącym lecie... aż inaczej się oddycha. Te wrześniowe dni często są deszczowe. Dwa lata temu też padało. Lubię tą zmianę. Trzeba cieplej się ubrać, poranki i wieczory są już chłodne, ale w środku dnia lato jeszcze próbuje dać o sobie znać.

Nie wszystko ułożyło się tak jak powinno, ale może to i dobrze. Może przede mną nowa przygoda, nowy rozdział. Najważniejsze, że mam Ciebie i rodzinę. Zdrowie, miłość i bliscy to moja opoka. Reszta się jakoś rozwiąże.

bańki

napij się herbaty

mam taką okropną świadomość przemijania

zamiast cieszyć się z pięknych chwil, płaczę że mijają, że już minęły, że nie wrócą

czas tak pędzi

pędzi nieubłaganie

a ja tak bardzo chciałabym zatrzymać te wszystkie piękne momenty

schować je w butelkę, nagromadzić, otwierać i odtwarzać kiedy tylko będę chciała

żeby nie minęły

żebym nie zapomniała

żebym zawsze pamiętała

żeby te chwile były żywe

kap kap

poniedziałek

ciężkie serce, ciężkie od nadmiaru myśli, od głupot wymyślonych

od zamartwiania się na zapas

od myśli niewiadomych

Powiedz mi, że będzie dobrze

że czas zwolni

że to życie się wydłuży

powiedz mi że nie umrzemy

tak bardzo boję się umierania

tej czerni wypełniającej

niewiedzy

czemu w tak młodym wieku mam takie ciężkie serce, ciężką duszę

powinnam być lekka 

lekka jak piórko

bezstroska

radosna

szalona

bez trosk

szkoda życia na przejmowania

w pamięci piosenka 

jeśli muszę i wybrać będę mógł jak odejść

to przecież dobrze, dobrze o tym wiem

chciałbym umrzeć przy Tobie

gardło ściśnięte, a nie ma jeszcze piętnastej

herbaty

muszę się napić herbaty

takiej dobrej. z miodem, cytryną, może goździki się znajdą

i absolutnie nie myśleć o głupotach

nie wolno, głupie myśli prowadzą do głupot

trzeba to wypisać i zapomnieć

iść dalej z biegiem dnia, z pięknem codzienności

jest pięknie, a będzie jeszcze piękniej

żyjesz, jesteś.

osadzić się w codzienności

byleby nie myśleć za dużo

albo w ogóle nie mysleć

nie analizować

nie gdybać

nie zastanawiać się za dużo

nie martwić na zapas

i nie przejmować

po prostu być

osadzić się w codzienności

w pysznej kawie

w rozmowie z rodzicami

z Tobą

we wspólnym czasie

w prostych czynnościach codzienności

proste, dobre życie

tego chcę

z dala od zgiełku miasta

od smogu, stresu, pędu, hałasu

chcę pewności, codzienności, stałości

razem, z rodziną

nie myśleć za dużo

bo z głupich myśli można się rozchorować

wymyślić jakieś niepotrzebne głupoty

a po co to

być, tu i teraz

żyć, najlepiej jak się da

wyciskać każdy dzień jak cytrynę

letnie migawki

przyszło lato

Lato

bądź dla mnie dobre

przynieś mi spokój

wiarę i radość

siłę

żeby rano wstawać

myśleć dobre myśli

uśmiechać się

chcieć

 żeby wszystko się udało

żeby poszło po mojej myśli

żebym dała radę

niech będzie kilka zachodów słońca

złota godzina

woda spacery dobre rozmowy lekkość

niech będzie miłość

dużo miłości

Lato

bądź dla mnie dobre

niedziela

niedziela tęskniąca

poranek płaczący deszczem

parno

ciemne chmury

spacer po ogrodzie

ciepły wiatr we włosach

maj

ciężkości na sercu

tęsknoty za beztroską

za lekkością

za latem

za książkami

niedziela. 

kwitnie bez

I wtedy przyszedł maj... leci w głowie wraz z nadejściem maja. Zakwitł bez. Rozglądam się i widzę go na każdym kroku. Podchodzę i wdycham ten piękny zapach. Zrywam kilka gałązek do wazonu żeby nacieszyć nim oko. Wypijam pyszną kawę. Maj, początek maja. Co mi przyniesiesz? Może trochę wewnętrznego spokoju, pewności siebie i dystansu do siebie? Młodość, myślę sobie, ma w sobie tyle niepewności.. Niepewności siebie, dnia jutrzejszego, przyszłości, wszystkiego. To niepewne miotanie się, zamartwianie i ciągłe myślenie. A to młodość przecież, mówię, nie powinno tak być. Może spokój, radość dnia dzisiejszego i dystans przyjdą z wiekiem? Może to wszystko co najlepsze jeszcze przede mną?